Loading color scheme

New Music Weekly #17: The K. Dot Effect

Εβδομάδα μεγάλων album κυκλοφοριών αυτή στα μέσα του Μάη και μένουν μόλις δύο ακόμα γεμάτες νέες μουσικές καμπάνιες πριν το καλοκαιρινό break

Tα δισκοπωλεία, των οποίων ο απόηχος δείχνει ότι είχαν δυνατές πωλήσεις κατά το πρόσφατο Record Store Day, ίσως είναι ένας από τους δείκτες για το πως κινείται η μουσική βιομηχανία. Τα στατιστικά δείχνουν σχετική πτώση κατά τους καλοκαιρινούς μήνες και σύντομα η συμβατή -καλοστημένη- εκδοχή της μπίζνας θα αρχίσει να ρίχνει ρυθμούς εν όψει θερινής ραστώνης. Και εικόνα να το κάνεις, δεν είναι και πολλοί αυτοί που θα προτιμήσουν να ξοδέψουν λεφτά σε ένα δισκάδικο Ιούλη μήνα από το να τα πιούν σε mohito στη παραλία ή να τα δώσουν για να δουν ένα φεστιβαλικό θέαμα. Με αυτό κατά νου, πάμε να φορτσάρουμε επιλέγοντας 7 κομμάτια που ξεχωρίζουν από την δεύτερη πιο busy εβδομάδα που είχε η βιομηχανία για το 2022.

Λίγο πιο μακριά τους, σε επίπεδο hype και μαζικής εκτίμησης, κάθονται άλλες τόσες σύντομες και λιγότερο αναμενόμενες προσωπικές επιλογές, με την υπενθύμιση ότι ένα φρέσκο mix ανάλογου ύφους σας περιμένει εδώ.

To Resilient EP του Jeran Portis προσθέτει εκ νέου αξία στον κατάλογο της Motech από το Detroit, τα breaks του Polytunnel για την 7th Sign είναι για τους μύστες του deep ηλεκτρονικού ήχου, το remix του Ben Sterling στο Mind Dimension του Tiga ξανακάνει το κόμματι uber cool, η nu disco του Βέλγου Polar Sun βρίσκεται σε εξαιρετική φόρμα παρά τα 7 χρόνια απουσίας του, το καινούριο  Hyenah με την φωνή της Patricia Baloge προθερμαίνει τα καλοκαιρινά afro dancefloors, o Παριζιάνος Cosmonection κυκλοφορεί το τριπαριστό νέο του album και το απόλυτα επικό remix του Theo Parrish στο “Illusion” των Tone Control.

Και ακολουθούν τα επτά μεγάλα όπλα όπως προλογίσαμε, που ξεχωρίζουν από τις κυκλοφορίες αυτής της εβδομάδας.

 

1.Mark Ronson feat. Lucky Daye - Too Much  (Panik Records/Sony Music)

Mark is back, με το νέο του προστατευόμενο ερμηνευτή Lucky Daye μπλέκουν την Uptown Funk disco με τις  R&B ρίζες στη φωνή του Daye και δημιουργούν ένα ακόμη from cocktail to the dancefloor κομμάτι για το φετινό καλοκαίρι. Εδώ λινκ και για το μίνι documentary γύρω από την συνεργασία τους.

 

2. Kendrick Lamar - N95 (Aftermath/Interscope Records)

Μόνο αυτός θα μπορούσε να χωρέσει στον ίδιο δίσκο τον Baby Keem και την Beth Gibbons και είναι μόνο δίκαιο να έχει καπαρώσει μίας από τις πρώτες θέσεις με τα albums της χρονιάς, ακόμα και αν δεν είχαμε ακούσει νότα πριν. Η γεμάτη ραπ φαλτσέτο ροή στο N95 είναι ο λόγος που ο Kendrick είναι για τα 00s ότι ήταν οι Radiohead για τα 90s και το πόσο περιμένουμε την βινυλιακή έκδοση αυτού του αριστουργήματος δεν περιγράφεται.

 

3. The Smile - The Same (Self Help Tapes)

Γράφoντας για Radiohead και έχοντας επίτηδες κρατήσει χαμηλό προφίλ από τα New Music Weekly για το νέο (υποτίθεται jazz friendly) project των York και Greenwood, ήγγικεν η ώρα. Και πάλι υποτίθεται ότι δεν έχουμε να κάνουμε με την ποπ ή την ροκ που από τους Radiohead ξέραμε ή μήπως οι Smile είναι οι νέοι Radiohead ; Το A Light For Attracting Attention είναι σπαζοκεφαλιά από τις λίγες για τους μουσικοκριτικούς φέτος.

 

4. The Black Keys - For The Love Of Money (Nonesuch)

Νομίζω διάλεξα το κομμάτι με τον πιο ταιριαστό τίτλο από την επιστροφή - επανένωση των δύο σπουδαίων μουσικών, που όσοι εκ των έσω γνωρίζουν  δεν θα είναι ποτέ ξανά πραγματικοί φίλοι, αλλά αυτό δεν τους απαγορεύει να κάνουν feelgood ροκ δίσκους. Ο Άγγελος Κυρούσης του Rock & Roll Circus λέει ότι το Drop Out Boogie κυλάει αβίαστα και η αλήθεια ότι η  τίμια bluesy κιθάρα και η φωνή του Dan που κάποτε μου έσωσε την ζωή στο Παρίσι (μέσω μιας backstage πρόσκλησης των Arcs αντί για την επιλογή της τραγικής βραδιάς στο Bataclan) εξακολουθεί να κάνει την δουλειά αν σου αρέσει το rawk.

 

5. Florence + The Machine - Free (Polydor)

Και είναι το ίδιο προαναφερθέν ροκ που παρά έπεσε βαρύ μετά από τόσα χρόνια στην κύρια Florence που έβαλε τα drum machines στη πρώτη γραμμή και μετά από πολλά χρόνια γέννησε και πάλι μελωδίες που θα έκαναν την Patti Smith περήφανη (αν η τελευταία δεν είχε προχωρήσει τόσο την σχέση της με την πειραματική μουσική).

 

6. Warpaint - Steve (Virgin)

Είναι οκ αν δεν ασχοληθείτε αρκετά με την υπέροχη ραδιοφωνική ποπ ροκ των Warpaint. Είναι μια μπάντα που κάνει μουσική εμπνευσμένη από τις ηλιόλουστες ημέρες του Λος Άντζελες από όπου και προέρχονται. Και όσο η Ελλάδα και η Ευρώπη “κοιμούνται” σε τέτοιες μπάντες και τέτοια όμορφα άλμπουμ τόσο η φήμη τους θα μεγαλώνει στα επόμενα χρόνια και θα μιλάμε για ένα ακόμα από τα “σπουδαία” acts που δεν αναγνωρίστηκαν στην ώρα τους.

 

7. Perel - AM Kanal (Kompakt)

Aν είναι να ξεχωρίσετε ένα ηλεκτρονικό album από το πρώτο εξάμηνο του 22, μην κοιμηθείτε στη περίπτωση της Perel και του Jesus Was An Alien για λογαριασμό της πάντα εμβληματικής Kompakt. To italo disco κίνημα συναντά το electro και μαζί κάποια cosmic disco στοιχεία σε συνδυασμό με ιδιαίτερα εγκεφαλικές (και σε περιπτώσεις ambient) ενορχηστρώσεις.  Φινέτσα.

 

Ανανεώνεται κάθε Παρασκευή:

Ακούστε τη λίστα στο Spotify

 
 
 

poweredbymixcloudpro